ประวัติความเป็นมาของอิสลาม

ประวัติความเป็นมาก่อนหน้าศาสดามูฮำหมัดจะได้ประกาศศาสนา ชาวอาหรับในดินแดนแถบคาบสมุทรอาหรับมีความนับถือในเทพเจ้าต่าง ๆ นับถือดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาวต่าง ๆ แต่หลังจากการดำเนิดของศาสนาอิสลามแล้วความนับถือในเรื่องเหล่านี้ได้หมด สิ้นไป โดยหันมาเคารพนับถือ “พระอัลเลาะห์” เพียงพระองค์เดียว
ศาสดามูฮำหมัดถือกำเนิดขึ้นมาในปี พ.ศ. 1113 (ค.ศ.570) ที่เมืองมักกะห์ (เมกกะ) ซึ่งขณะนั้นเป็นประเทศซาอุดิอาระเบีย มีบิดาชื่ออับดุลเลาะห์ และมารดาชื่ออามีนะฮ์ ท่านเป็นกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่ยังเยาว์ และอยู่ในความดูแลของลุง เมื่ออายุได้ 25 ปีได้สมรสกับนางคอดียะห์ เศรษฐีหม้ายชาวเมืองมักกะห์ มีบุตรด้วยกัน 6 คน บุตรชาย 2 คนได้เสียชีวิตตั้งแต่เยาว์วัย โดยเหลือแต่บุตรหญิง 4 คน เมื่ออายุได้ 40 ปี ได้เริ่มออกประกาศศาสนาและพบกับอุปสรรคมากมาย จนต้องลี้ภัยไปอยู่เมืองมาดินะฮ์ในปี ค.ศ. 622 ซึ่งต่อมาถือเป็นปีเริ่มศักราชใหม่ของอิสลาม ในอีก 8 ปีต่อมาท่านได้รวบรวมผู้คนกลับไปอีกเมืองมักกะห์ได้ ศาสนาอิสลามจึงได้เริ่มแพร่หลายออกไปสู่ที่อื่น ๆ ตั้งแต่บัดนั้น ศาสดามูฮำหมัดสิ้นชีวิตในปี พ.ศ. 1175 ณ เมืองมาดินะฮ์
วิวัฒนาการของนิกายในศาสนาอิสลาม
ภายหลังจากการสิ้นชีวิตของศษสดามูฮำหมัดก็ได้เกิดปัญหาการจัดองค์กรของ มุสลิมขึ้น เพราะท่านศาสดามิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นผู้ปกครอง (กาหลิบ) สืบต่อมา จึงเกิดความแตกแยกขึ้นระหว่างชาวเมืองมักกะห์กับชาวเมืองมาดินะฮ์ และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ศาสนาอิสลามแยกเป็นหลายนิกาย ดังนี้คือ
1. นิกายซุนนี่ เป็นนิกายที่ถือว่าตนเองเป็นผู้เคร่งในแนวทางการปฏิบัติตามคัมภีร์อัล-
กุระอานและตามวจนะของศาสดามูฮำหมัด และให้ความเคารพกาหลิบ 4 คนแรกเท่านั้น
2. นิกายชีอะฮ์ เป็นนิกายที่ถือว่าตนเป็นพรรคพวกของอาลี ผู้เป็นญาติ บุตรเขยและ
สาวกของท่านศาสดามูฮำหมัดซึ่งเป็นกาหลิบองค์ที่ 4 ชาวชีอะฮ์จึงไม่ได้ถือว่ากาหลิบองค์อื่น ๆ เป็นกาหลิบอันแท้จริง

คัมภีร์อัล – กุรอาน
คัมภีร์อัล – กุระอาน ถือว่าเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ เพราะทุกคำ ทุกตัวอักษรเกิดจากการเปิดเผยและดลใจของพระเจ้าที่ประทานผ่านทางเทวทูตกา เบรียลมาให้แก่ศาสดามูฮำหมัดทีละเล็กละน้อย คลอดจนระยะเวลาประมาณ 22 ปี อัล – กุรอานเขียนเป็นภาษาอาหรับเพื่อให้ศาสดามูฮำหมัดจะได้เอาใจใส่และเข้าใจได้ ง่าย
คัมภีร์อัล – กุระอานเป็นหนังสือที่ประกอบด้วย 30 ภาค 114 บท และ 6,666 วรรค เป็นแนวทางปฏิบัติสำหรับทั้งแต่ละบุคคลและสังคม มีคำสอนเกี่ยวกับการดำเนินชีวิต การอยู่ร่วมกัน การแต่งงาน ความตายการทำมาหากิน และเรื่องการเมือง อย่างครบถ้วน
บทบัญญัติในอัล – กุระอานประกอบด้วย
1. ภาคทฤษฎีของความเชื่อมั่น คือเชื่อมั่นในพระอัลเลาะห์องค์เดียว ในเทวทูตต่าง ๆ ในคัมภีร์ต่าง ๆ ของ สาดาทั้งหลาย ในบรรดาศาสนทูตของพระอัลเลาะห์ ในวันสิ้นสุดของโลกนี้ และการกำหนดสิ่งที่ดีและสิ่งที่ร้ายโดยพระอัลเลาะห์
2. ภาคปฏิบัติตามบทบัญญัติ คือ การปฏิบัติตนต่อพระอัลเลาะห์ว่าเป็นพระเจ้าพระองค์เดียวและมูฮำหมัดเป็นศาสน ทูตของพระองค์ การนมัสการพระอัลเลาะห์วันละ 5 ครั้ง การให้ทาน การถือศีลอด และการแสวงบุญที่นครมักกะห์
นอกจากคัมภีร์อัล – กุระอานแล้วยังมี อัล – ฮะดิส ซึ่งเป็นบันทึกที่รวบรวมคำสอนและแบบอย่างการดำเนินชีวิตของท่านศาสดามูฮำ หมัดไว้ หากมีปัญหาการตีความในคัมภีร์อัล – กุระอานก็ให้ อัล – ฮะดิสช่วยตัดสินให้
หลักคำสอนและพิธีกรรมที่สำคัญทางศาสนา
หลักคำสอนของอิสลามเป็นวิถีชีวิตซึ่งรวมเอาทุกแง่ทุกมุมของชีวิตไว้ทั้งหมด ความเข้าศาสนาอิสลามจึงต้องเข้าใจหลักศรัทธาและหลักปฏิบัติไปพร้อมกัน ถ้าขาอดย่างหนึ่งอย่างใดจะเรียกว่าเป็นมุสลิมที่แท้จริงไม่ได้
1. หลักศรัทธา เป็นความเชื่อมั่นด้วยจิตใจโดยปราศจากการระแวงสงสัยในเรื่องดังต่อไปนี้
1.1 เอกภาพของพระผู้เป็นเจ้า ชาวมุสลิมทุกคนต้องศรัทธาในพระอัลเลาะห์แต่เพียงองค์เดียวโดยถือว่าเป็นพระ เจ้าสูงสุดผู้ทรงสร้างโลก ค้ำจุนโลกและฟื้นฟูสรรพสิ่ง พระองค์อยู่เหนือกาลเวลาและสถานที่ อยู่ในสภาวะเป็นนิจนิรันดร์และพระองค์จะเป็นผู้พิพากษามนุษย์ในวันสุดท้าย
1.2 เทวทูตของพระเจ้า เป็นคนกลางระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับศาสดาทั้งหลายในประวัติศาสดา เป็นวิญญาณที่มองด้วยตาไม่เห็น สัมผัสด้วยประสาทไม่ได้ และเป็นผู้รับใช้ของพระผู้เป็นเจ้า
1.3 คัมภีร์ เป็นพระวจนะของพระเจ้าที่ทรงมอบให้แก่มนุษย์โดยผ่านทางศาสดาต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่ 104 เล่ม ปัจจุบันพบเพียง 4 เล่ม คัมภีร์อัล – กุระอาน เป็นเล่มหนึ่งในจำนวนทั้งหมดซึ่งพระเป็นเจ้าทรงประทานผ่านศาสดามูฮำหมัด
1.4 ศาสนทูตหรือบรรดาศาสนาต่าง ๆ ชาวมุสลิมจะต้องให้เกียรติยกย่องบรรดาศาสดาต่าง ๆ อย่างเท่าเทียมกัน ไม่ตั้งข้อแตกต่างระหว่างศาสดาทั้งหลายและไม่เลือกศาสดาองค์หนึ่งองค์ใดโดย เแพาะ เพราะในคัมภีร์อัล – กุระอานบันทึกว่า “เราได้ส่งศาสดาไปยังประชาชาติก่อนหน้าเจ้าแล้ว” เช่น นูห์ (Noah) และอีซา (Jesus) ส่วนศาสดาคนสุดท้ายคือท่านมูฮำหมัด
1.5 วันสุดท้ายและวันเกิดใหม่ ชาวมุสลิมเชื่อว่ามนุษย์มีดวงวิญญาณเป็นอมตะเมื่อร่างกายดับสูญ วิญญาณตะรับผลกรรมต่อไปและโลกมีวันดับสูญ ในวันนั้นพระอัลเลาะห์จะทรงเป็นผู้พิพากษามวลมนุษย์ตามกรรมดีกรรมชั่ว
1.6 กฎสภาวะ (ลิขิต) ของพระเจ้า ชาวมุสลิมเชื่อว่าพระอัลเลาะห์ได้ทรงลิขิตวิถีชีวิตของแต่ละคนไว้แล้ว แต่มนุษย์จะต้องมีความพยายามทำทุกอย่างอย่างดีที่สุด ในขณะเดียวกันก็ต้องไว้วางใจในพระอัลเลาะห์ผู้นำทางชีวิตของแต่ละคน ซึ่งจะทำให้ชีวิตของแต่ละคนมีความสงบและความสุขตามสภาพของตน
2. หลักการอิสลาม พิธีกรรมทางศาสนาอิสลามส่วนใหญ่จะปฏิบัติในมัสยิดซึ่งเป็นสุสานโดยมอบกายลง กับพื้นเพื่อสักการะพระอัลเลาะห์ หลักปฏิบัติในการดำนินชีวิตมีรายละเอียดปลีกย่อยมากมายและที่สำคัญ มีดังนี้คือ
2.1 การปฏิบัติตน ว่าไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระอัลเลาะห์และมูฮำหมัดเป็นศษสนทูตของพระองค์ ซึ่งจะเป็นก้าวแรกไปสู่ความเป็นมุสลิมอย่างสมบูรณ์ นอกจากนั้นชาวมุสลิมจะต้องกล่าวประโยคนี้เสมอในการนมัสการ 5 เวลา
2.2 การปฏิบัติละหมาด ชาวมุสลิมทุกคนต้องทำละหมาดวันละ 5 ครั้งเพื่อเป็นการนมัสการ ของบคุณ ขอขมา และสรรเสริญพระอัลเลาะห์ และทุกวันศุกร์ ชาวมุสลิมจะไปมัสยิดเพื่อนมัสการพระเป็นเจ้าร่วมกัน พร้อมทั้งฟังเทศน์อันว่าก้วยหลักธรรมของอิสลาม
2.3 การถือศีลอด เป็นพิธีในเดือนรอมาฎอน ที่ชาวมุสลิมทุกคน (ยกเว้นผู้ป่วย ผู้เดินทาง และหญิงมีประจำเดือน) จะละเว้นจากการกิน การดื่ม การร่วมสังวาส ระหว่างรุ่งสางจนกระทั้งตะวันลับขอบฟ้า
2.4 การบริจาคทรัพย์ตามศาสนาบัญญัติ ชาวมุสลิมถือเป็นหน้าที่ที่จะต้องสละทรัพย์ของตนในอัตราร้อยละ 2.5 เพื่อนำไปช่วยเหลือคนอนาถา เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้มีหนี้สิน ผู้เผยแผ่ศาสนา และผู้เดินทางที่ขัดสน เรื่องนี้ถือเป็นข้อบังคับที่ต้องปฏิบัติ
2.5 พิธีฮัจญ์ เป็นพิธีการแสวงบุญที่นครมักกะห์ โดยชาวใสลิมจะเดินเวียนรอบวิหารกะฮ์บะ แล้วจะจูบหรือสัมผัสหินดำก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง เพื่อแสดงความมีศรัทธาต่อพระอัลเลาะห์ นอกจากนั้นชาวมุสลิมจะต้องทำการเดินทางไปมาระหว่างภูเขาซอฟาและมัรวะฮ์ รวมถึงการกินนอนในที่เปล่าเปลี่ยว ความอดทน และอุตสาหะในการกระทำนี้ก็เพื่อแสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อพระอัลเลาะห์ อย่างสูง
ข้อห้ามในศาสนาอิสลาม
นอกจากหลักปฏิบัติที่กล่าวมา ชาวมุสลิมยังมีข้อห้ามอื่น ๆ ที่สำคัญมากมาย ซึ่งเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตที่สมบูรณ์ เช่น ห้ามนำสิ่งอื่นมาเทียบเคียงอัลเลาะห์ ห้ามกราบไหว้หรือเซ่นไหว้สิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น ห้ามเชื่อในเรื่องดวง ห้ามเล่นเครื่องรางของขลัง ห้ามเล่นการพนันทุกชนิด ห้ามกินสัตว์ที่ตายเอง สัตว์ที่มีโรค ห้ามกินหมู ห้ามเสพสิ่งมึนเมาทุกชนิด ห้ามผิดประเวณีกับหญิงใด ๆ ห้ามการฆ่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ห้ามประกอบอาชีพที่ไม่ชอบด้วยศีลธรรม ห้ามบริโภคอาหารที่หามาได้โดยไม่ชอบธรรม ห้ามกักตุนสินค้า ห้ามกินดอกเบี้ย และห้ามกระทำใด ๆ ที่จะสร้างความเดือดร้อนแก่ตนเอง ต่อเพื่อนบ้านและต่อสังคมประเทศชาติ

การศรัทธาต่อบรรดามลาอิกะฮ์

การศรัทธาต่อบรรดามลาอิกะฮ์
                                                                          อัลลอฮ์   ทรงสร้างมลาอิกะฮ์ จากรัศมี ปฏิบัติและเชื่อฟังตามคำบัญชาของพระองค์  ภักดี และซื่อสัตย์ ต่ออัลลอฮ์    เพียงพระองค์เดียว

       อัลลอฮ    ทรงตรัสว่า
          
“ ...และผู้ที่อยู่ ณ ที่พระองค์ (มลาอิกะฮ์) พวกเขาจะไม่ลำพองตนในการเคารพภักดีพระองค์ และพวกเขาจะไม่เหนื่อยหน่าย พวกเขาจะแซ่ซร้องสดุดีพระองค์ ในเวลากลางคืนและเวลากลางวัน โดยไม่ขาดระยะ”    อัลอันบิยาอ์ 19- 20

          มลาอิกะฮ์ มีจำนวนมากเท่าไหร่นั้น ไม่มีใครรู้ได้นอกจากอัลลอฮ์   เท่านั้น ได้มีหลักฐานกล่าวไว้ในหนังสือหะดีษบุคอรี-มุสลิมจากหะดีษของท่านอนัสร่อดิยัลลอฮุอันฮุ ในประวัติของเมี๊ยะรอจ (การเข้าเฝ้าอัลลอฮ์ระหว่างบัยติ้ลมัคดิษและบัยติ้ลอิซซะฮ์ )  

“ท่านนะบี   ถูกเชิญขึ้นสู่บัยตุ้ลมะมูร ((กะอฺบะฮฺ ที่มวลมลาอิกะฮิใช้ตอวาฟ )) ในชั้นฟ้า ทุกวันมีมลาอิกะฮิ 70,000 ท่านทำการละหมาด เมื่อพวกเขาได้ออกจากที่นั้นพวกเขาจะไม่หวนคืนกลับมาอีกนั้นถือว่าเป็นครั้งสุดท้ายที่เป็นวาญิบเหนือพวกเขา”
การศรัทธาต่อบรรดามลาอิกะฮ์ประกอบไปด้วย  4 ประการ
๑. ศรัทธาถึงการมีอยู่ ของมลาอิกะฮ์
๒. ศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์ ที่ได้บอกไว้ในอัลกุรอานและฮะดิษ และที่ไม่ได้กล่าวไว้   
๓. ศรัทธาต่อบรรดามลาอิกะฮ์ ที่ทราบถึงคุณลักษณะ และที่ไม่ทราบ  เช่น ลักษณะท่านญิบรีล

“ท่านนะบี   ได้เล่าว่าแท้จริงท่านได้เห็น ญิบรีล อะลัยฮิสลาม ในลักษณะหนึ่งซึ่งถูกสร้างมาในลักษณะนั้นมี 600 ปีก จรดขอบฟ้า”
           มลาอิกะฮ์ สามารถจำแลงร่างตามคำสั่งของอัลลอฮ์   เมื่อครั้งที่พระองค์ได้ส่งญิบรีลไปยังพระนางมัรยัม โดยจำแลงร่างเหมือนมนุษย์ และในขณะที่มลาอิกะฮ์ได้มาหาท่านนะบี   ในขณะนั่งอยู่ร่วมกับบรรดาศอฮาบะฮ์ของท่าน มีผู้ชายแข็งแรงใส่เสื้อสีขาวสะอาด ผมสีดำ ไม่มีร่องรอยของการเดินทาง ในหมู่ศอฮาบะฮ์ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ชายผู้นั้นได้นั่งลงข้างท่านนะบี   โดยเอาหัวเข่าทั้งสองชิดหัวเข่าของท่าน และวางฝ่ามือทั้งสองไว้บนน่องของท่าน ชายผู้นั้นได้ถามท่านเกี่ยวกับ อัล อิสลาม การศรัทธา จริยธรรม วันกิยามะฮ์ และสัญญาณวันกิยามะฮ์  ท่านนะบี   ได้ตอบคำถามชายผู้นั้นไป หลังจากนั้นท่านนะบี   ได้ถามบรรดาศอฮาบะฮ์ว่า รู้ไหมชายผู้นั้นคือใคร บรรดาศอฮาบะฮ์ตอบว่า อัลลอฮ์รู้และเราะซูลของอัลลฮ์เท่านั้นที่รู้ ท่านะบีจึงตอบว่า นี่คือ ญิบรีล (มลาอิกะฮ์) เขาได้มาหาและสอนเรื่องศาสนาให้กับพวกท่าน

รายงานโดย  มุสลิม
      
          เช่นเดียวกันนเหล่าบรรดามลาอิกะฮ์ที่อัลลอฮ์   ทรงส่งไปยังท่านนะบีอิบรอฮีม และท่านนะบีลูต อลัยฮิสลาม ในลักษณะเป็นผู้ชาย
๔. ศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์ ในหน้าที่ และคำสั่งของอัลลอฮ์   เช่น การกล่าวสรรเสริญสดุดี และการภักดีต่ออัลลอฮ์   ทั้งกลางวัน กลางคืน       

หน้าที่ของมลาอิกะฮ์ที่ได้บอกไว้ในอัลกุรอานและซุนนะฮ์
1. ญิบรีล ทำหน้าที่รับคำสั่งจากอัลลอฮ์ 
2. มีกาอีล ทำหน้าที่นำโชคลาภริสกีต่างๆมาสู่โลก เช่น น้ำฝน  การเจริญเติบโตของต้นไม้                                      
3. อิสรอฟีล ทำหน้าที่เป่าสังข์ในวันสิ้นโลก และฟื้นคืนชีพ

4. มละกุลเมาต์ ทำหน้าที่ รับวิญญานของมนุษย์เมื่อถึงเวลาที่กำหนด

5. มาลิก ทำหน้าที่ดูแล “นรก”
6. มลาอิกะฮ์ ทำหน้าที่ดูแลเด็กทารกในครรภ์ เมื่ออายุครรภ์ครบ 4  เดือน อัลลอฮ์   ได้ส่งมลาอิกะฮ์ มาบันทึก 4 อย่าง คือ ปัจจัยยังชีพ,   อายุขัย, การงาน, ความทุกข์และ ความสุข         
7. มลาอิกะฮ์ ทำหน้าที่คอยจดบันทึกการงานของลูกหลานอาดัม          โดยมลาอิกะฮ์ประจำอยู่ข้างขวาและข้างซ้าย
8. มลาอิกะฮ์ ทำหน้าที่สอบสวนมนุษย์ที่ตายไปในหลุมศพ มลาอิกะฮ์  2  ท่านจะมาหาเขา และถามว่า  พระเจ้าของท่านคือใคร? นะบีของท่านคือใคร? ศาสนาของท่านคืออะไร?   

ภาคผลที่ประเสริฐสำหรับการศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์มีดังนี้
1. แท้จริงการทราบถึงพลังอำนาจ ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์    นั้นได้บ่งชี้ให้ระลึกถึง สรรพสิ่งที่ถูกสร้างนั้นไม่สามารถเทียบได้เลย 
2. อัลลอฮ์   ทรงห่วงใยลูกหลานของอาดัม โดยมอบหมายให้มลาอิกะฮ์เป็นผู้ดูแล และบันทึกการงานของพวกเขา
 3. มลาอิกะฮ์ มีความซื่อสัตย์ในการปฎิบัติหน้าที่ ในคำสั่งของพระองค์ โดยไม่มีการปฏิเสธคำสั่งนั้น
         ได้มีพวกซาอิฆีน (กลุ่มที่หลงทาง) ปฏิเสธการจำแลงร่างของมลาอิกะฮ์ โดยพวกเขากล่าวว่า เป็นดวงวิญญานที่ดีมีอยู่ในสรรพสิ่งที่ถูกสร้าง คำกล่าวนี้ถือเป็นการโกหกหลักฐานจากอัลกรุอาน และ ซุนนะฮ์

อัลลอฮ์   ทรงตรัสว่า
         
“บรรดาการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ผู้ทรงแต่งตั้งมลาอิกะฮ์ให้เป็นผู้นำข่าว ผู้มีปีกสอง สาม และสี...”  ฟาติร 1

“และหากว่าพวกเจ้าเห็น ขณะที่มลาอิกะฮ์เอาวิญญาณของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาอยู่นั้นพวกเขา จะตีใบหน้าของพวกเขา และหลังของพวกเขา และ(กล่าวว่า)พวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษแห่งการเผาไหม้เถิด” อัล อันฟาล 50

“...และหากเจ้าจะได้เห็นขณะที่บรรดาผู้อธรรมอยู่ในภาวะคับขันแห่งความตาย และมลาอิกะฮ์กำลังแบมือของพวกเขา( โดยกล่าวว่า ) จงให้ชีวิตของพวกท่านออกมา...” อัล อันอาม93
          
“...จนกระทั้งเมื่อความหวาดกลัวได้คลายจากจิตใจของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า พระเจ้าของพวกท่านได้ตรัสอะไรนะ พวกเขากล่าวว่า สัจธรรม และพระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่”ซะบาอ์ 23

“ ...และมะลาอิกะฮ์จะเข้ามาหาพวกเขาจากทุกประตู (ของสวนสวรรค์)  ( พร้อมกับกล่าวว่า ) ความศานติจงมีแด่พวกท่าน เนื่องด้วยพวกท่านได้อดทน มันช่างดีเสียนี่กระไรที่พำนักบั้นปลายนี้” อัรเราะด์ 23- 24

          ในหนังสือศอเหี๊ยบุคอรีรายงานจากท่านอบีฮุรอยเราะฮ์รอดิยั้ลลอฮุอันฮุจากท่านนะบี   ได้กล่าวว่า

   
“เมื่ออัลลอฮ์ทรงรักบ่าวคนหนึ่ง อัลลอฮ์ได้เรียกญิบรีลแล้วบอกว่า อัลลอฮ์ทรงมีความรักต่อคนผู้นี้ ดังนั้นเจ้าจงมีความรักต่อเขาเช่นกัน ญิบรีลจะมีความรักต่อเขา และญิบรีลได้เรียกชาวฟากฟ้า (เหล่าบรรดานะบี และมวลมลาอิกะฮ์) แท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีความรักต่อคนผู้นั้น ดังนั้นท่านทั้งหลายจงมีความรักต่อเขา  ชาวฟากฟ้าจะมีความรักต่อเขา หลังจากนั้นเขาก็ถูกวางตัวให้เป็นที่ยอมรับแด่ชาวโลก”

ในหนังสือศอเหี๊ยบุคอรีท่านนะบี   ได้กล่าวว่า

“เมื่อถึงวันศุกร์ ณ ที่ประตูของมัสยิดทุกบานมวลมลาอิกะฮ์จะคอยจดบันทึก ( ความดี ) ทีละคน  และเมื่ออิหม่ามเข้ามานั่ง ( มิมบัร ) มวลมลาอิกะฮ์จะปิดบัญชีของพวกเขา  พวกเขาได้มานั่งฟังคุตะบะฮ์”

          นี่คือตัวบทอันชัดแจนต่อเรือนร่างของมวลมลาอิกะฮ์ ไม่ใช่พลังอำนาจสิ่งที่เป็นนามธรรมเช่นคำกล่าวของพวกซาอิฆีน ( เบี่ยงเบน ) และตัวบทดังกล่าวเหล่าบรรดามุสลิมถือเป็นการลงมติ ในหนังสือหน้า 53 – 55

“อัลลอฮ์ จะไม่ทรงบังคับชีวิตหนึ่งชีวิตใดนอกจากความสามารถของชีวิตนั้นเท่านั้น ชีวิตนั้นจะได้รับการตอบแทนดีในสิ่งที่เขาได้แสวงหาไว้  และชีวิตนั้นจะได้รับการลงโทษในสิ่งชั่วที่เขาได้แสวงหาไว้...”อัล บะเกาะเราะฮ์ 286

            สภาพความเป็นจริง มนุษย์นั้นมีความต้องการ ความปรารถนา และการกำหนดสภาวะทั้งสองด้วยกับการปฏิบัติหรือการละทิ้ง และการแบ่งแยกระหว่างสิ่งที่เกิดขึ้นโดยเจตนาเช่น การเดิน และสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่เจตนา เช่น การสั่น แต่ทว่าความประสงค์ ความสามารถของมนุษย์ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยพระประสงค์ อำนาจของอัลลอฮ์    ผู้ทรงสูงส่ง
 
  อัลลอฮ์   ทรงตรัสว่า

“ สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์จะอยู่ในทางอันเที่ยงตรง และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใด เว้นแต่อัลลอฮ์ พระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์”    อัต  ตักวีร 28-29

           สรรพสิ่งต่างๆในโลกใบนี้เป็นกรรมสิทธิ์ ของอัลลอฮ์   ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ครอบครองกรรมสิทธิ์ในการปกครอง จะไร้ซึ่งความรู้และความประสงค์ การศรัทธาต่อการกำหนดสภาวะถือเป็นวาญิบ และมิได้มอบหลักฐานข้ออ้างต่อการละทิ้งสิ่งที่เป็นวาญิบหรือการกระทำความชั่วของปวงบ่าว  ด้วยเหตุผลนี้หลักฐานที่เป็นข้ออ้างถือเป็นโมฆะมีดังต่อไปนี้

อัลลอฮ์   ทรงตรัสว่า

“บรรดาผู้ที่ให้มีภาคีขึ้นนั้นจะกล่าวว่า หากว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แล้วไซร้ พวกเราก็ย่อมไม่ให้มีภาคีเกิดขึ้น และทั้งบรรพบุรุษของพวกเราอีกด้วย และพวกเราก็ย่อมไม่ให้สิ่งใดเป็นที่ต้องห้าม ในทำนองนั้นแหละบรรดาผู้ก่อนหน้าพวกเขาก็ได้มุสามาแล้วจนกระทั้งพวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษของเรา จงกล่าวเถิด ( มุฮัมมัด ) ว่า ที่พวกท่านนั้นมีความรู้อันใดกระนั้นหรือ ฉะนั้นพวกเจ้าต้องนำมันออกมาให้แก่เรา พวกท่านจะไม่ปฏิบัติตามสิ่งใดๆ นอกจากการคาดคิดเอาเองเท่านั้น และพวกท่านไม่มีอื่นใด นอกจากจะกล่าวเท็จเท่านั้น” อัล อันอาม 148

            หากมีหลักฐานต่อการกำหนดสภาวะ แน่นอนอัลลอฮ์   จะไม่ให้พวกเขาได้ลิ้มรสของการลงโทษ

อัลลอฮ์   ทรงตรัสว่า

“คือบรรดาเราะซูลในฐานะผู้แจ้งข่าวดี และในฐานะผู้ตักเตือน เพื่อว่ามนุษย์จะไม่มีหลักฐานใดๆอ้างแก้ตัวแก่อัลลอฮ์ได้ หลังจากบรรดาเราะซูลเหล่านั้น และอัลลอฮ์ เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ” อัน นิซา 165

          หากการกำหนดสภาวะเป็นหลักฐานข้ออ้างให้กับพวกที่ขัดแย้งจะไม่ปฏิเสธการส่งบรรดารอซูล เพราะภายหลังจากการส่งบรรดารอซูลมายังพวกที่ขัดแย้งเป็นข้อเท็จจริงต่อการกำหนดของอัลลอฮ์

         สิ่งที่รายงานโดยท่านบุคอรีและท่านมุสลิม คำกล่าวฮะฮิษบุคอรีจากท่านอาลีร่อดิยั้ลลอฮุอันฮุ ท่านนะบี   กล่าวว่า
“ไม่มีคนหนึ่งคนใดจากพวกท่าน นอกจากถูกบันทึกสถานที่พำนักไว้ ณ ขุมนรกหรือสวนสวรรค์ ชายคนหนึ่งจากพวกเขาก็ได้กล่าวว่า เรามอบหมายต่ออัลลอฮ์ ดีกว่าไหมโอ้ท่านเราะซูล  ท่านนะบี   ตอบว่า ไม่พวกท่านจงปฏิบัติทุกอย่างเป็นสิ่งที่สะดวก ง่ายดาย”
 หลังจากนั้นท่านนะบี   ได้อ่าน

“ ส่วนผู้ที่บริจาคและยำเกรง(อัลลอฮ์) และเชื่อมั่นในสิ่งที่ดี เขาก็จะได้รับความสะดวกอย่างง่ายดาย )) อัลลัย 5-7  และในคำกล่าวของท่านมุสลิม  ทุกสิ่งมีความสะดวกง่ายดาย สำหรับสิ่งที่สร้างมาให้แก่เขา”

          ดังนั้นท่านนะบี   ได้ใช้ให้ปฏิบัติและห้ามการมอบหมายต่อการกำหนดสภาวะเพียงอย่างเดียว  แท้จริงอัลลอฮ์   ทรงใช้และทรงห้ามบ่าว พระองค์ไม่ทรงบังคับบ่าวของพระองค์เกินความสามารถ
อัลลอฮ์   ทรงตรัสว่า

“ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เท่าที่พวกเจ้ามีความสามารถ” อัตตะฆอบุน 16

และอัลลอฮ    ทรงตรัสอีกว่า
         
“อัลลอฮ์จะไม่ทรงบังคับชีวิตหนึ่ง ชีวิตใดนอกจากตามความสามารถของชีวิตนั้นเท่านั้น...”  อัล บะเกาะเราะฮ์ 286

นะญิส

(คำว่า “นะญิส” หมายถึง สิ่งสกปรก)
อันนะญาซะห์  คือสิ่งสกปรกตามศาสนบัญญัติ ซึ่งจำเป็นสำหรับมุสลิมจะต้องขจัดให้หมดไป
พระองค์ตรัสไว้ว่า

ความว่า “แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรักบรรดาผู้ที่กลับตัว ทรงรักผู้ที่ทำความสะอาดอยู่เสมอ”
ท่าน ร่อซูล ศ็อลฯ ได้กล่าวว่า
ความว่า “ความสะอาดนั้นเป็นกึ่งหนึ่งของการศรัทธา
ชนิดต่างๆ ของสิ่งที่สกปรก
1-ซากสัตว์ตาย 
คือสัตว์ที่ตายโดยไม่ได้เชือดตามหลักศาสนา รวมถึงชิ้นส่วนที่ถูกตัดออกมาจากสัตว์เป็นๆ ก็ถือว่าเป็นซากสัตว์เช่นเดียวกัน  ดังที่ท่าน ร่อซูล ศ็อลฯ  กล่าวว่า

ความว่า “สิ่งถูกตัดออกมาจากสัตว์ ขณะที่มันยังเป็นอยู่นั้นก็ถือว่าเป็นซากสัตว์”
คำว่า “ซากสัตว์” ที่กำลังกล่าวถึงนี้ มีข้อยกเว้น คือ
(ก)  ปลา และตั๊กแตน โดยมีหลักจากคำสอนของท่านร่อซูล ศ็อลฯ ที่ว่า

ความว่า “เป็นที่อนุญาตแก่เรา สัตว์ตาย 2 ชนิด และเลือด 2 ชนิด สัตว์ที่ตายเอง 2 ชนิดก็คือ ปลาและตั๊กแตน , ส่วนเลือด 2 ชนิด ก็คือ ตับและม้ามของสัตว์ “
(ข)  ซากสัตว์ที่ไม่มีเลือดไหล เช่น มด ผึ้ง หรืออื่นๆที่ คล้ายกับ 2 สิ่งนี้
(ค)  กระดูก ขา เล็บ ขน และ หนังของซากสัตว์
 รายงาน จาก อิบนิอับบาส (รฎ)ว่า “มีคนหนึ่งให้แกะเป็นทาน แก่คนรับใช้ของท่าน หญิง มัยมุนะฮฺ แล้วต่อมาแกะตัวนั้นก็ตายลง”   ท่าน ร่อซู้ล ศ็อลฯ  ได้เดินผ่านไปเห็น ท่านจึงกล่าวว่า

ความว่า “ทำไมพวกท่านจึงไม่เอาหนังของมันไปฟอก แล้วก็ใช้ประโยชน์จากมันละ” พวกเขาก็กล่าวว่า  แท้จริงมันเป็นซากสัตว์ที่ตายเอง ท่านนบี จึงตอบว่า อันที่จริง ห้ามรับประทานมันเท่านั้น
2- เลือด 
เลือดในที่นี้หมายถึง เลือดที่กระฉูดออกมา ขณะเชือด ส่วนเลือดที่ติดอยู่ตามในเส้นเลือดนั้นไม่เป็นไร มีรายงานจากท่าน อาอิชะฮฺ (รฎ) กล่าวว่า

ความว่า “พวกเราเคยกินเนื้อขณะที่เลือดที่ติดเป็นเส้นอยู่ในหม้อ
3-เนื้อหมู        อัลลอฮฺ ซ.บ ตรัสว่า

“จงกล่าวว่าเถิดมูฮำหมัดว่า ฉันไม่พบบัญญัติที่ถูกประทานลงมาให้แก่ฉันที่เป็นสิ่งต้องห้ามในการบริโภคนอกจาก ซากสัตว์ที่ตายเอง เลือดที่กระฉูดออกมาขณะเชือด หรือเนื้อหมู เพราะมันเป็นสิ่ง สกปรก (ซูเราะ อัล –อันอาม  อายะฮฺ ที่145)
4-สิ่งที่อาเจียนออกมา (ยกเว้นอาเจียนเพียงเล็กน้อย)
5-ปัสสาวะมนุษย์  (ยกเว้นปัสสาวะเด็กผู้ชายที่ยังไม่กินอาหารอื่น ๆ นอกจากนมเท่านั้น
มีรายงาน จาก อุมก็อยส (รฎ) ว่า

แท้จริงนางได้พาลูกของนาง ซึ่งเด็กนั้นยังไม่บรรลุที่จะรับ ประทานอาหารอื่นใด มาหาท่าน นบี ศ็อลฯ แล้วลูกของนางก็ได้ฉี่รดตักของท่านนบี ศ็อลฯ แล้วท่านนบีก็เรียกให้น้ำมา แล้วพรมลงผ้าของท่าน โดยที่ท่านไม่ซักแต่อย่างใด
6- อุจจาระมนุษย์
7- น้ำวะดีย์     คือน้ำสีขาวข้น มักออกมาหลังปัสสาวะสุด
8- น้ำมะซีย์     คือน้ำใสๆ เป็นเมือกถูกขับออกมาขณะที่มีความรู้ทางเพศหรือขณะเล้าโลม บางคนอาจจะไหลออกมาโดยไม่รู้สึกตัว มีทั้งชายและหญิง น้ำนี้เป็นนะญิสโดยมติของนักวิชาการอิสลาม ถ้าเปื้อนร่างกายก็จำเป็นต้องล้างถ้าเปื้อนเสื้อผ้าก็ให้เอาน้ำพรมรายงานจากท่านอาลีรอฏิยัลลอฮุอันฮุ

ฉันเป็นคนที่มีน้ำมะซีญ์ออกมามากฉันจึงวานให้ชายคนหนึ่งคนไปถามท่านนบี ศ็อลๆ อันเนื่องมาจากลูกสาวของท่านเป็นภรรยาของฉัน ท่านได้ตอบว่า “จงอาบน้ำละหมาดโดยล้างอวัยวะเพศของท่านให้สะอาดเสียก่อน”
ฮะดัสเล็ก หมายถึงผู้ที่มีสิ่งสกปรกเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น การถ่ายหนัก/เบา การผายลม การนอนหลับสนิทแบบไม่ได้นั่งหลับ การมึนเมา  การมีของน้ำวะดีย์ และมะซีย์ การสิ้นสติ เช่นเป็นลม
ผู้ที่อยู่ในสภาพดังกล่าว ถือว่าเป็นผู้มีฮะดัสเล็ก  มีข้อห้ามคือไม่อนุญาตให้ทำการละหมาด ถ้ามีถือว่าเสียน้ำละหมาด หรือปฏิบัติศาสนกิจบางอย่างจนกว่าจะขจัดฮะดัสเล็กเหล่านี้ไปเสียก่อนด้วยการอาบน้ำละหมาด
หรือในกรณีสุดวิสัยให้ทำการตะยัมมุม(การทำความสะอาดด้วยฝุ่น ถ้าไม่พบน้ำ ตามเงื่อนไขที่กำหนด)

ฮะดัสใหญ่่ หมายถึง ผู้ที่มีสภาพดังต่อไปนี้
1. มีอสุจิเคลื่อนออกมา
2. การมีเพศสัมพันธ์ (ยูนุบ)
3. การมีประจำเดือน (เฮด)
4. การคลอดบุตร (นิฟาส)
ผู้ที่อยู่ในสภาพดังกล่าว ถือว่าเป็นผู้มีฮะดัสใหญ่  มีข้อห้ามคือไม่อนุญาตให้ทำการละหมาด หรือปฏิบัติศาสนกิจบางอย่างจนกว่าจะอาบน้ำยกฮะดัสใหญ่เสียก่อน  หรือในกรณีสุดวิสัยให้ทำการตะยัมมุม(การทำความสะอาดด้วยฝุ่น ถ้าไม่พบน้ำ ตามเงื่อนไขที่กำหนด)

นะญิส  คือสิ่งสกปรก
1. อุจจาระหรือปัสสาวะของมนุษย์ (บันทึกฮะดีสของ บุคอรีและมุสลิม)
2. เลือดประจำเดือน และน้ำคาวปลาหลังตลอดบุตร (กุรอาน อัลบะเกาะเราะฮฺ 2: 222)
3. น้ำมะซี (คือน้ำใสเหนียว ที่ออกมาจากอวัยเพศ ทั้งชายและหญิง ขณะมีความกำหนัด (บันทึกฮะดีสของ บุคอรี)
4. น้ำวะดีย์ น้ำขุ่นข้น ที่ออกมาจากอวัยเพศ ทั้งชายและหญิง หลังปัสสาวะ
5. น้ำลายสุนัข (บันทึกฮะดีสของมุสลิมอะหมัดและอะบูดาวู๊ด)
6. เลือดที่ไหลออกมามากๆ (อัล อันอาม 6:145)
7. สัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกเชือดตามศาสนบัญญัติ ยกเว้นปลา ตั๊กแตน และสัตว์ตายที่ไม่มีเลือดเช่น มดและผึ้ง (บันทึกโดย อะหมัด ชาฟีอีย์ อิบนิมาญะฮฺ อัลบัยฮะกีย์)
8. เนื้อสุกร (อัล อันอาม 6 :145)
9. ฉี่และมูลของสัตว์ที่กินเนื้อมันไม่ได้ (บรรทึกของอัลบุคอรี อิบนิมาญะฮฺ และอิบนิ คุซัยมะฮฺ)
10. สัตว์ที่เลี้ยงด้วยอาหารนะญิส 1(บันทึกของอะหมัดอะบูดาวูด และอันนะซาอี อัล อัลบานีย์ )

ส่วน"มะนีย์" หรือ "อสุจิ" นั้น ไม่ถือเป็นนะญีส แต่ให้ทำความสะอาดเมื่อยังเปียกอยู่ หรือขยี้เมื่อแห้ง
ท่านหญิงอาอิชะฮฺกล่าวว่า " ฉันเคยขูดมะนีย์ออกจากผ้าของท่านร่อซูล ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม  เมื่อมันอยู่ในสภาพแห้ง และจะล้างถ้ามันเปียก "
ส่วนข้อปฏิบัติสำหรับผู้มีน้ำมะนีย์ออกมานั้น คือการอาบน้ำยกฮะดัสใหญ่

การชำระสิ่งสกปรก หรือ นะญิสนั้น ต้องใช้น้ำชำระล้างให้สะอาดเกลี้ยง ยกเว้นน้ำลายสุนัข ต้องล้างถึง7 ครั้ง
และครั้งแรกต้องถูด้วยน้ำโคลนหรือด้วยน้ำดิน (บันทึกของอิหม่ามทั้งหก)
ส่วนปัสสาวะของทารกเพศชายที่ยังไม่เคยรับประทานอาหารใดๆ ถ้าเปื้อนสิ่งใด ให้พรมน้ำ เฉพาะที่เปื้อนเท่านั้น ต่างกับปัสสาวะของทารกหญิง ถ้าเปื้อนสิ่งใดต้องซักหรือล้างสิ่งนั้นๆทุกครั้ง (จากบันทึกของอบูดาวูด อัตติรมีซี อัล อัลบานีย์)

เตาฮีด(เอกภาพ)

หลักการศรัทธา
การศรัทธา หมายถึง การมีจิตใจเชื่อมั่น ยืนยันโดยวาจา และปฏิบัติโดยกาย
องค์ประกอบของหลักการศรัทธา
หลักการศรัทธาประกอบด้วย 6 ประการ คือ
          •  ศรัทธาต่ออัลลอฮ์
          •  ศรัทธาต่อมาลาอีกะฮของอัลลอฮ์
          •  ศรัทธาในคัมภีร์ของอัลลอฮ์
          •  ศรัทธาต่อบรรดารอซูลของอัลลอฮ์
          •  ศรัทธาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ ( กียามะฮ )
          •  ศรัทธาต่อกำหนดสภาวะ ( กอฎอ - กอดัร )
ศรัทธาต่ออัลลอฮ์
การศรัทธาต่ออัลลอฮ์ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ
                  1. การให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ในด้านความเป็นพระเจ้า ( รูบูบียะฮ )หมายถึง จำเป็นที่มุสลิมจะต้องศรัทธาว่าอัลลอฮ์ คือ ผู้ทรงบังเกิด ผู้ทรงบริหาร ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพ ผู้ทรงให้ชีวิต ผู้ทรงปลิดชีวิต ผู้ทรงดูแลคุ้มครอง ผู้ทรงสร้างสวรรค์ เป็นต้น
                   2. การให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ในด้านการเคารพภักดี ( อูลูฮียะฮ )หมายความว่า จำเป็นที่มุสลิมจะต้องทำการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์องค์เดียว และมุสลิมจะต้องทำการเคารพภักดีในทุกประเภทของการสั่งให้เคารพภักดีของอัลลอฮ์ เช่น การปฏิบัติตามรูก่นอิสลาม 5 ประการ รูก่นอีหม่าน 6 ประการ อีหสาน การขอดุอาอ ความกลัว ความหวัง การมอบความไว้วางใจ การเกรงกลัว การขอความช่วยเหลือ การบนบาน การขอความคุ้มครอง เป็นต้น
                   3. การให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ในด้านพระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮ์ ( อัสมาอวัสซีฟัต)
              คือ จำเป็นที่มุสลิมทุกคนจะต้องศรัทธาว่า พระองค์อัลลอฮ์ทรงมีพระนาม และคุณลักษณะที่สมบูรณ์ ปราศจากความบกพร่อง ไม่มีสิ่งใดเหมือนพระองค์ พร้อมกันนี้ก็ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ หรือนำเอาลักษณะของพระองค์ไปเปรียบเทียบกับลักษณะของสิ่งที่ถูกสร้าง


พระนาม 99 พระนามของอัลเลาะห์
                                                                     
พระนามอันดียิ่ง ( อัซมาอุ้ลฮุซนา ) ของอัลลอฮ์ ( ซ . บ .) มีทั้งหมด 99 พระนาม ดังนี้ คือ

1. อัรเราะห์มาน  
 หมายถึง
ผู้ทรงกรุณาปราณี

2. อัรเราะฮีม         
 หมายถึง
 ผู้ทรงเมตตาเสมอ

3. อัลมะลิก           
 หมายถึง
 ผู้ทรงสิทธิ

4. อัลกุ๊ดดูส
 หมายถึง
 ผู้ทรงบริสุทธิ์

5. อัซสะลาม
 หมายถึง
 ผู้ทรงสันติ

6. อัลมุมิน
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้ความปลอดภัย

7. อัลมุฮัยมิน
 หมายถึง
 ผู้ทรงปกป้อง

8. อัลอะซีซ
 หมายถึง
 ผู้ทรงเกียรติและอำนาจ

9. อัลญับบาร
 หมายถึง
 ผู้ทรงจัดระบบโดยอานุภาพ

10. อัลมุตะกับบิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งความเกรียงไกร

11. อัลคอลิก
 หมายถึง
 ผู้ทรงสร้าง

12. อัลบาริอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงบังเกิด

13. อัลมุเศาวิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงประกอบให้เป็นรูปร่าง

14. อัลฆอฟฟาร
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้อภัยยิ่ง

15. อัลเกาะฮ์ฮาร
 หมายถึง
 ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด

16. อัลวะฮ์ฮาบ
 หมายถึง
 ผู้ทรงประทานให้อย่างเหลือหลาย

17. อัรรอซซาก
 หมายถึง
 ผู้ทรงประทานเครื่องยังชีพอย่างล้นเหลือ

18.อัลฟัตตาห์
 หมายถึง
 ผู้ทรงเปิดยิ่ง

19.อัลอะลีม
 หมายถึง
 ผู้ทรงรอบรู้

20.อัลกอบิฎ
 หมายถึง
 ผู้ทรงครอบคลุมทุกสิ่ง

21.อัลบาซิฏ
 หมายถึง
 ผู้ทรงเผื่อแผ

22.อัลคอฟิฎ
 หมายถึง
 ผู้ทรงลดให้ต่ำ

23.อัรรอฟิอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงยกให้สูง

24.อัลมุอิซ
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้มีอำนาจและเกียรติ

25.อัลมุษิลล
 หมายถึง
 ผู้ทรงทำให้ต่ำต้อย

26.อัซสะมีอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงได้ยิน

27.อัลบะศีร
 หมายถึง
 ผู้ทรงเห็น

28.อัลหะกะม
 หมายถึง
 ผู้ทรงตัดสิน

29.อัลอัดล
 หมายถึง
 ผู้ทรงยุติธรรม

30.อัลละฏีฟ
 หมายถึง
 ผู้ทรงเอื้อเฟื้อเอาใจใส่

31.อัลเคาะบีร
 หมายถึง
 ผู้ทรงตระหนักดี

32.อัลหะลีม
 หมายถึง
 ผู้ทรงสุขุม

33.อัลอะซีม
 หมายถึง
 ผู้ทรงยิ่งใหญ

34.อัลเฆาะฟูร
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้อภัย

35.อัชชะกูร
 หมายถึง
 ผู้ทรงประทานรางวัลตอบแทน

36.อัลอะลัย
 หมายถึง
 ผู้ทรงสูงส่ง

37.อัลกะบีร
 หมายถึง
 ผู้ทรงยิ่งใหญ่

38.อัลฮะฟีฎุ
 หมายถึง
 ผู้ทรงพิทักษ์

39.อัลมุกีต
 หมายถึง
 ผู้ทรงคุ้มครอง

40.อัลหะสีบ
 หมายถึง
 ผู้ทรงคำนวณ

41.อัลญะลีล
 หมายถึง
 ผู้ทรงเกริกก้อง

42.อัลกะรีม
 หมายถึง
 ผู้ทรงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

43.อัรเราะกีบ
 หมายถึง
 ผู้ทรงสังเกต

44.อัลมุญีบ
 หมายถึง
 ผู้ทรงตอบสนอง

45.อัลวาสีอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงกว้างขวาง

46.อัลหะกีม
 หมายถึง
 ผู้ทรงวิทยญาณ

47.อัลวะดูด
 หมายถึง
 ผู้ทรงรักใคร่

48.อัลมะญีด
 หมายถึง
 ผู้ทรงประเสริฐสุด

49.อัลบาอิซุ
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้ฟื้น

50.อัชชะฮีด
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นสักขี

51.อัลหักก
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นสัจจะ

52.อัลวะกีล
 หมายถึง
 ผู้ทรงได้รับมอบหมาย

53.อัลเกาะวีย
 หมายถึง
 ุผู้ทรงพลัง

54.อัลมะตีน
 หมายถึง
 ผู้ทรงมั่นคง

55.อัลวะลียุ
 หมายถึง
 ผู้ทรงปกครอง

56.อัลหะมีด
 หมายถึง
 ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

57.อัลมุฮ์สีย
 หมายถึง
 ผู้ทรงมีความรู้ครอบคลุมทุกสิ่ง

58.อัลมุบดิอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงริเริ่ม

59.อัลมุอีด
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้คืนกลับสภาพ

60.อัลมุหย
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้ชีวิต

61.อัลมุมีต
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้ตาย

62.อัลหัยย
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็น

63.อัลก็ยยูม
 หมายถึง
 ผู้ทรงดำรงอยู่

64.อัลวาญิดุ
 หมายถึง
 ผู้ทรงประสพ

65.อัลมาญิด
 หมายถึง
 ผู้ทรงไพโรจน์

66.อัลวาฮิด
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นองค์เดียว

67.อัลอะหะด
 หมายถึง
 ผู้ทรงเอกะ

68.อัศเศาะมะด
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นสรณะ

69.อัลกอดิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงอานุภาพ

70.อัลมุกตะดิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงกำหนด

71.อัลมุก็อดดิม
 หมายถึง
 ผู้ทรงแรกเริ่ม

72.อัลมุอัคคิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงสุดท้าย

73.อัลเอาวัล
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นองค์แรก

74.อัลอาคิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นองค์สุดท้าย

75.อัดฎอฮิร
 หมายถึง
 ผู้ทรงปรากฏ

76.อัลบาฏิน
 หมายถึง
 ผู้ทรงเร้นลับ

77.อัลวาลี
 หมายถึง
 ผู้ทรงต่อเนื่อง

78.อัลมุตะอาลี
 หมายถึง
 ผู้ทรงสูงส่ง

79.อัลบัร
 หมายถึง
 ผู้ทรงคุณธรรม

80.อัตเตาว้าบ
 หมายถึง
 ผู้ทรงนิรโทษ

81.อัลมุนตะกิม
 หมายถึง
 ผู้ทรงลงโทษ

82.อัลอะฟูว
 หมายถึง
 ผู้ทรงยกโทษ

83.อัรเราะอูฟ
 หมายถึง
 ผู้ทรงเอื้อเฟื้อ

84.มาลิกุลมุลก
 หมายถึง
 ผู้ทรงเป็นนายแห่งกรรมสิทธิ์ทั้งมวล

85.ดุลญะลาลิวัล
 หมายถึง
 ผู้ทรงความสูงเด่นและความมีเกียรติ(อิกรอม )

86.อัลมุกสิฏ
 หมายถึง
 ผู้ทรงเที่ยงธรรม

87.อัลญามิอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงรวบรวม

88.อัลเฆาะนีย
 หมายถึง
 ผู้ทรงพอเพียง

89.อัลมุฆนี
 หมายถึง
 ผู้ทรงทำให้พอเพียง

90.อัลมานิอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงยับยั้ง

91.อัดฎอร
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้ลำบากเพื่อเป็นการลงโทษและ ทดลอง

92.อันนาฟิอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงให้คุณ

93.อันนูร
 หมายถึง
 ผู้ทรงรัศมี

94.อัลฮาดี
 หมายถึง
 ผู้ทรงชี้นำ

95.อัลบะดีอ
 หมายถึง
 ผู้ทรงประดิษฐ์หรือผู้ทรงแรกเริ่มในการบันดาล

96.อัลบากี
 หมายถึง
 ผู้ทรงอมตะ

97.อัลวาริษ
 หมายถึง
 ผู้ทรงรับปกครองดูแลทุกสิ่ง

98.อัรเราะชีด
 หมายถึง
 ผู้ทรงแนะนำ

99.อัศเศาะบูร
 หมายถึง
 ผู้ทรงขันติ


การศรัทธาต่อมลาอิกะฮฺ
มาลาอีกะฮ์เป็นบ่าวของอัลลอฮ์ การศรัทธาในบรรดามาลาอีกะฮ์เป็นการศรัทธาในสิ่งที่เร้นลับประการการหนึ่ง
               บรรดามลาอิกะฮฺที่สำคัญ ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์และสรรพสิ่งทั้งหลาย ซึ่งเราจำเป็นต้องเรียนรู้มี 10 ท่าน ดังนี้
                   1. ญิบรีล มีหน้าที่ นำพระบัญชา ( วะฮีย ) จากอัลลอฮมาประทานกับรอซูล
                   2. มีกาอีล มีหน้าที่ นำลาภผล ( ริสกี ) มาให้แก่มวลสัตว์โลกทั้งหลาย
                   3. อิสรอฟิล มีหน้าที่ เป่าสัญญาณเพื่อให้รู้ว่าวาระสุดท้ายของโลกมาถึงแล้ว
                   4. อิสรออีลหรือมะละกุลเม้าต์ มีหน้าที่ ปลิดชีวิตของมนุษย์และมวลสัตว์ทั้งหลาย
                   5. ริดวาน มีหน้าที่ ควบคุมดูแลรักษาสรวงสวรรค์
                   6. มาลิกหรือซาบานียะฮ มีหน้าที่ ควบคุมดูแลนรก
                   7-8. มุงกัรและน่ากีร มีหน้าที่ ไต่สวนผู้ตายในหลุมฝังศพ ( กุโบร ) และลงโทษทัณฑ์แก่                              
                      ผู้ที่ตอบคำถามไม่ได้ เพราะเป็นคนที่ประพฤติชั่ว
                   9-10. กิรอมังและกาติบีน ทั้งสองท่านนี้ประจำอยู่ข้างซ้ายและขวาของมนุษย์ เพื่อคอย
                      บันทึกกรรมดีและกรรมชั่วที่มนุษย์ได้ประกอบขึ้น
การศรัทธาต่อคัมภีร์และบรรดาร่อซูล
           คัมภีร์ต่างๆ ที่อัลลอฮ์ ( ซ . บ .) ทรงประทานแก่บรรดารอซูลนั้นมีหลายเล่ม ในจำนวนนี้มีคัมภีร์ที่สำคัญอยู่ 4 เล่ม คือ
                      1. คัมภีร์เตาร็อต          ประทานแก่ นบีมูซา อาลัยฮิสลาม
                      2. คัมภีร์อินญีล           ประทานแก่ นบีอีซา อาลัยฮิสลาม
                      3. คัมภีร์ซาบูร            ประทานแก่ นบีดาวูด อาลัยฮิสลาม
                      4. คัมภีร์อัล – กุรอาน  ประทานแก่ นบีมูฮัมหมัด ศ็อลลัลลอฮุอาลัยฮิวะซัลลัม
              บรรดาร่อซูลของอัลเลาะห์ที่มุสลิมทุกคนต้องเชื่อถือศรัทธามี  25  ท่าน ดังนี้คือ
                                  1. อาดำ(อ.)                                           16. ซุลกิฟลี(อ.)
                                  2. อิดรีส(อ.)                                          17. ดาวุด(อ.)
                                  3. นูฮฺ(อ.)                                              18. สุลัยมาน(อ.)
                                  4. ฮูด(อ.)                                              19. อิลยาส(อ.)
                                  5. ซอลิฮฺ(อ.)                                          20. อิลยาซะ(อ.)
                                  6. อิบรออีม(อ.)                                     21. ยูนุส(อ.)
                                  7. อิสมาอีล(อ.)                                     22.ซักการียา(อ.)
                                  8. ลูฎ(อ.)                                              23. ยะห์ยา(อ.)
                                  9. อิฮัก(อ.)                                            24. อีซา(อ.)
                                  10. ยะกุฟ(อ.)                                       25.มูฮำมัด(ซ.ล.)
                                  11. ยูซุฟ(อ.)
                                  12. อัยยุฟ(อ.)
                                  13. ซุอัยป์(อ.)
                                  14. มูซา(อ.)
                                  15. ฮารูน(อ.)
คุณลักษณะที่จำเป็นของท่านร่อซูลมี  4 ประการคือ
1.       ศิดกุน เป็นผู้มีสัจจะ
2.       อามานะ เป็นที่ไว้วางใจ  ซื่อสัตย์
3.       ตับลีค เป็นผู้นำศาสนาออกเผื่อแพร่แก่ประชาชาติ
4.       ฟาตอนะฮฺ เป็นผู้มีความเฉลียวฉลาดรอบคอบในการโต้แย้งเรื่องอื่นๆ
                     

การศรัทธาต่อวันอาคีเราะห์และการกำหนดกฎสภาวะ
ศรัทธาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ ( กียามะฮ )
การศรัทธาต่อวันอาคีเราะห์ หรือวันสุดท้ายของโลกนั้น หมายถึง การศรัทธาต่อสิ่งต่างๆ ดังต่อไปนี้ คือ
                             1. การศรัทธาต่อวันกียามะห์ (วันฟื้นคืนชีพ)
                             2. การศรัทธาต่ออาลัมบัรซัก (ความเป็นอยู่ในสุสาน)
                             3. การศรัทธาต่อสวรรค์และนรก
ศรัทธาต่อกำหนดสภาวะ ( กอฎอ - กอดัร )
                คือ การที่เราต้องศรัทธาว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีการอุบัติขึ้น มีการเคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลง หรือดับสูญไป เกิดจากการกำหนดและความประสงค์ของอัลลอฮ์ ( ซ . บ .) ทั้งสิ้น เช่นการโคจรของดวงดาวต่างๆ ทั่วจักรวาล การหมุนเวียนของฤดูกาล การผันแปรของดินฟ้าอากาศ ตลอดจนการถือกำเนิดของมนุษย์ ว่าใครจะเป็นพ่อแม่ลูกกับใคร จะเกิดที่ไหน เป็นต้น สิ่งต่างๆ เหล่านี้ เป็นการกำหนดของอัลลอฮ์ทั้งสิ้น

บทสรุป
                  การศรัทธา ( อีมาน ) เป็นหลักการอันหนึ่งที่สำคัญของศาสนาอิสลามซึ่งมุสลิมจะต้องมีการศรัทธาอยู่ในจิตใจทุกคนการศรัทธาเกิดมาจากส่วนลึกของหัวใจกล่าวออกมาด้วยวาจา และแสดงออกด้วยการกระทำการศรัทธาอย่างเดียวโดยไม่ประกอบการดีตามที่มนุษย์ถูกใช้ให้กระทำ เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องและการกระทำความดีโดยไม่มีการศรัทธาก็เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องเช่นกัน การศรัทธาและการกระทำจะต้องเป็นสิ่งที่ ควบคู่กันไป

ดัจญาล

ดัจญาล นอกจากจะเป็น สัญญาณใหญ่แห่งวันสิ้นโลกแล้ว

1. ดัจญาล เป็น อะไร ?
บ้างก็ว่า ดัจญาล  เป็นสิ่งมีชีวิต บ้างว่า เป็นมนุษย์เพศชาย เป็นจอมโกหกตัวยง
ผมเองได้มีโอกาสเปิดกระทู้เก่าๆ พบว่า ในกระดานกระทู้นั้น มีกระทู้นึงกล่าวว่า  ดัจญาลกับเบอร์มิวด้า ซึ่งมีข้อสันนิฐานอยู่อย่างน่าเคลือบแคลงสงสัย
ผมคิดว่าข้อสันนิฐานนั้นคงตกไป ถ้าดัจญาลคือมนุษย์ที่ยังไม่มีตัวตน เฉกเช่นเดียวกับ มะฮดี ซึ่งยังไม่มีตัวตน
การกล่าวว่า ดัจญาล มีตัวตน โดยไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตามในโลก ก็เหมือนว่า เขานั้นมิใช่มนุษย์
จากกระทู้นี้
http://www.sunnahstudent.com/forum/index.php?topic=1518.0
จากฮะดิส ที่ยืนยันว่า ดัจญาลเป็น มนุษย์
;إِنَّ مَسِيحَ الدَّجَّالِ رَجُلٌ قَصِيرٌ ، أَفْحَجُ ، جَعْدٌ ، أَعْوَرُ مَطْمُوسُ الْعَيْنِ ، لَيْسَ بِنَاتِئَةٍ ، وَلاَ حَجْرَاءَ ، فَإِنْ أُلْبِسَ عَلَيْكُمْ ، فَاعْلَمُوا أَنَّ رَبَّكُمْ تبارك وتعالى لَيْسَ بِأَعْوَرَ
ความว่า “แท้จริงดัจญาลผู้ตาบอดนั้นเป็นชาย รูปร่างเตี้ย เดินขาถ่าง ผมหยิก ตาข้างหนึ่งของมันพิการ(บอด)ไม่มีแวว ดวงตาของมันไม่โปนบวมและยื่นออกมา(ผิวบริเวณตาจะเรียบ) ถ้าหากมันมาหลอกลวงพวกท่านเพิ่งรู้เถิดว่าแท้จริงพระผู้เป็นเจ้าของท่านไม่ได้มีตาพิการ” (หะดีษเศาะฮีหฺ บันทึกโดยอะห์มัด : 23144, อบู ดาวูด : 4320, ดู เศาะฮีหฺ สุนัน อบี ดาวูด : 3630)
2. ดัจญาล มาจากไหน ?
มีกล่าวว่าดัจญาลว่าเป็นคนเชื้อสายยิว เกิดแถบชามและอีรัก ( อีหร่าน ) จากฮะดีสที่ว่า
 “แท้จริงมัน (อัดดัจญาล) จะออกมาปรากฏตัว ณ สถานที่หนึ่งที่อยู่ระหว่างประเทศชามกับประเทศอิรัก มันจะสร้างความสูญเสียอย่างรวดเร็วให้แก่ท้องถิ่นนั้น ไม่ว่าจะด้านซ้ายหรือด้านขวา โอ้ผู้ที่เป็นบ่าวของอัลลอฮฺ พวกเจ้าจงยืนหยัดในอิสลามเถิด”
3. ดัจญาล มาเมื่อไหร่ ?
“หมอกควัน ดัจญาล สัตว์เลื้อย ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก นบีอีซาลงมาจากฟ้า ยะญูจญ์และมะญูจญ์ เกิดแผ่ดินทรุดสามแห่ง แห่งหนึ่งที่ตะวันออก แห่งหนึ่งที่ตะวันตก และอีกแห่งหนึ่งที่คาบสมุดอาหรับ และสุดท้ายที่สุดจะมีไฟออกทางประเทศเยเมนไล่ต้อนมนุษย์สู่สนามมะหฺชัร”
โดยมี อีหม่ามมะฮดี แล้วปรากฎดัจญาล แล้วต่อด้วยการมาของนบีอีซา ซึ่งจากฮะดิส ได้แสดงให้เห็นว่า อีหม่ามมะฮฺดีนั้นอยู่ในช่วงนบีอีซาลงมาเช่นกัน จากฮะดิส
อีซาอิบนุมัรยัม จะกลับลงมา และผู้นำของพวกเขาคืออัล-มะฮฺดียฺ ได้กล่าวกับท่านว่า “มานำละหมาดพวกเราเถิด”  แต่ท่านได้กล่าวตอบว่า  “ไม่ - แท้จริงในหมู่พวกเขาสามารถนำคนอื่นๆได้ นี่คือความมีเกียรติที่อัลลอฮฺประทานให้แก่ประชาชาตินี้”
4. ดัจญาล มาแทนใคร ?
บ้างก็ว่าดัจญาลมาเพื่อประกาศตนเป็นพระเจ้า บ้างก็ว่าดัจญาลมาประกาศตนเพื่อเป็นนบีอีซา
นัยว่า มะเซียะ ซึ่งหมายถึง มะเซียะ อะลัยฮิสลาม ( อีซาอิบนุมัรยัม ) ซึ่งมีความหมายเช่นเดียวกับ มะเซียะ ดัจญาล คือการทดแทนนบีอีซา เพื่ออวดอ้างตนเอง
บางบทกล่าวว่า กลางหน้าผากของเขา จะมีอักษว่า "كَا فِــرٌ "  ซึ่งหมายถึง ผู้ปฏิเสธ จริงๆ แล้ว การเป็นผู้ปฏิเสธนั้นหมายถึง การชักนำให้เป็นผู้ปฏิเสธ หรือตนเป็นผู้ปฏิเสธ กันแน่ ?
จากฮะดิสบทหนึ่งกล่าวว่า
“ไม่มีนบีคนใดนอกจากต้องเตือนประชาชาติของเขาให้ระวังต่อจอมโกหกมีตาบอดข้าง จงจำไว้ให้ดี มันเป็นคนที่ตาบอดข้างหนึ่ง และแท้จริงองค์อภิบาลของพวกเจ้าไม่บอดข้าง และมีตัวอักษรถูกเขียนไว้บนหน้าผากของมันว่า กาฟ ฟาอฺ รออฺ”
และจากฮะดิสทั้งสามบท...
لاَ تَقُوْمُ السَاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ ثَلاَثُوْنَ دَجَّالُوْنَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أنَّهُ رَسُوْلُ اللهِ
“กาลอวสานจะยังไม่เกิดขึ้นจนกว่า ดัจญาลสามสิบตนจะปรากฏ พวกเขาทั้งหมดจะอ้างว่าเป็นรอซูลของอัลลอฮ์” สุนันอบีดาวู๊ด ฮะดีษเลขที่ 3772
ซึ่งในฮะดิสนี้เอง กล่าวไว้ถึงจำนานของ ดัจญาล ด้วย..
اِنَّ المَسِيْحَ الدَّجَّال أَعْوَرُ العَيْنِ اليُمْنَى
“แท้จริงอัลมะเซียะห์ อัลดัจญาล นั้นตาด้านขวาจะเหล่” (ศอเฮียะห์ บุคอรี )
وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ المَسِيْحِ الدَّجَّالِ
“โอ้พระองค์อัลลอฮ์ ข้าขอความคุ้มครองปกป้องให้รอดพ้นจากฟิตนะห์ ของอัลมะเซียะห์ อัลดัจญาล” (ศอเฮียะห์บุคคอรี)
แสดงให้เห็นว่า ดัจญาจนั้น ไม่ได้ถูกลงมาแทนในฐานะพระเจ้า ?
และจากฮะดิส บทในข้อที่ 1 นั้น นบีได้กล่าวว่า พระเจ้าจะไม่ตาบอด เหมือนดัจญาล หรือ ดัจญาลอ้างตนว่าเป็นพระเจ้า ?
5. ดัจญาล มีสาวก ?
จากฮะดิส
“จะมีผู้ตามดัจญาลจากพวกยิวอัศบะฮาน(เมืองหนึ่งในประเทศอิหร่านปัจจุบัน) จำนวนเจ็ดหมื่นคนโดยทั้งหมดจะสวมเสื้อคลุม(เสื้อคลุมบ่าโดยไม่มีการตัดเย็บ)”
บางกล่าวว่าคือ ชาวยิว จำนวน 7 หมื่นคนนั่นเอง
6. ป้องกัน ดัจญาล
มีทั้งดุอา และ การอ่านอัลกรุอาน ดังหลังฐานต่อไปนี้
“ผู้ใดที่ท่องจำสิบอายัตแรกของสูเราะฮฺอัลกะฮฺฟิ เขาจะถูกคุ้มครองให้ปลอดภัยจากอันตรายของดัจญาล”
 اَللهُمَّ اِنِّى اَعُوْ ذُبِكَ مِنْ عَذَا بِ جَهَنَّمَ ، وَمِنْ عَذَا بِ الْقَبْرِ ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَحْيَا وَا لْمَمَا تِ،وَمِنْ فِتْنَةِالمَسِيْحِ الدَّ جَّالِ
       คำอ่าน “อัลลอฮุมมะ อินนีย์ อะอูซุบิกะ มินอะซาบิ ญะฮันนะมะ วะมินอะซาบิลก็อบริ วะมิน ฟิตนะคิลมะฮฺยา วัลมะมาติ วะมิน ฟิตนะติล มะซีฮิดดัจญาล”
         ความว่า “ข้าแต่อัลลอฮฺ ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากการทรมานจากนรก “ญะฮัมนัม”และขอให้พ้นจากการทรมานในหลุมฝังศพ และขอให้พ้นจากความวุ่นวาย (ฟิตนะฮฺ) ของการดำรงชีวิต และความวุ่นวาย(ฟิตนะฮฺ)ของการตาย และขอให้พ้นจากการก่อกวนของมะซีฮิดดัจจญาลด้วยเถิด”